SIBO czyli zespół przerostu bakteryjnego jelita cienkiego

Czym jest właściwie SIBO?

SIBO to zespół przerostu bakteryjnego jelita cienkiego. W jelicie zdrowego człowieka nie znajduje się zbyt dużo bakterii, jednak w przypadku SIBO liczba ta jest o wiele większa. Jest to schorzenie, które potrafi obniżyć komfort życia przez złe bakterie, które gromadzą się w naszych jelitach.

Bakterie te mogą pochodzić zarówno z jelita grubego, jak i cienkiego. Przy SIBO pojawiają się liczne nieprzyjemne dolegliwości. Choroba ta może objawiać się wzdęciami, bólami brzucha, nadmiernymi gazami, przewlekłymi biegunkami, uczuciami pełności czy zatwardzeniami.

Przy zaawansowanym stadium SIBO może pojawić się także utrata masy ciała, obrzęki, zmiany skórne (np. wysypki czy rumień), a także objawy niedoboru witaminy A, D oraz B12, czyli m.in. kurza ślepota, niedokrwistość czy zaburzenia neurologiczne. Warto jednak zaznaczyć, że objawy te nie są charakterystyczne tylko dla SIBO, ale mogą również świadczyć o istnieniu innych chorób.

Co jest przyczyną wystąpienia SIBO?

Trudno jest jednoznacznie określić, co powoduje SIBO. Przyczyny powodujące to schorzenie mogą być bardzo złożone. Do czynników wpływających na rozwój zespołu przerostu bakteryjnego jelita cienkiego zaliczamy:

– powikłania po operacjach w obrębie jamy brzusznej, np. zwężenie jelita po radioterapii, zrosty pooperacyjne,

– przyjmowanie niektórych leków, np. hamujących wydzielanie żołądkowe,

– niektóre schorzenia, np. zespół jelita drażliwego, zapalenie trzustki, choroba Leśniowskiego-Crohna, marskość wątroby, przewlekłe choroby nerek,

– zaburzenia czynności motorycznej jelit, np. cukrzyca, choroba Parkinsona,

– osłabiona odporność,

– podeszły wiek,

– zaburzenie wydzielania soku żółciowego lub enzymów trawiennych.

Jakie są skutki i jak leczyć SIBO?

Nieleczone SIBO niesie ze sobą nieprzyjemne skutki i może prowadzić do wielu poważnych powikłań.

Może ono zakłócać normalne trawienie i wchłanianie różnych składników odżywczych, np. tłuszczów, węglowodanów i białek, a także witamin A, D, E, K i B12. Nieleczone SIBO często powoduje także uszkodzenie błony śluzowej jelita.

Często prowadzi również do wrażliwości i alergii pokarmowych. SIBO może być przyczyną nadmiernej utraty masy ciała i niedożywienia. Istnieją różne sposoby leczenia tej choroby. O wszystkich krokach powinien decydować lekarz prowadzący. Po przeprowadzeniu wywiadu, który dotyczy objawów, ich czasu trwania i chorób towarzyszących, lekarz kieruje pacjenta na badania dodatkowe.

Zazwyczaj obejmują one morfologię krwi, wodorowy test oddechowy, endoskopię i RTG przewodu pokarmowego.

O leczeniu decyduje lekarz. Najczęstszym sposobem na wyleczenie choroby jest odpowiednio dobrana antybiotykoterapia.

Ma ona na celu zmniejszenie liczby bakterii w jelitach, co prowadzi do ustabilizowania mikroflory jelitowej. Leczenie zależy także od stopnia rozwoju choroby.

W niektórych przypadkach wystarczą leki probiotyczne, jednak w trudniejszych sytuacjach, w których doszło do niedożywienia lub odwodnienia, niezbędne będzie podanie brakujących płynów i składników odżywczych.

IBS

Czym jest IBS? Co to jest zaburzenie czynnościowe?

IBS, inaczej zespół jelita drażliwego to choroba przewlekła układu pokarmowego.

Schorzenie to polega na nawracających zaburzeniach pracy jelit i jest jedną z najczęściej występujących chorób przewodu pokarmowego. Według statystyk jedna na jedenaście osób może zmagać się z tym schorzeniem.

Zgodnie z Kryteriami Rzymskimi IV IBS jest zaburzeniem czynnościowym i może w dużym stopniu utrudniać normalne funkcjonowanie procesów fizjologicznych.

Objawy i przyczyny choroby

IBS może objawiać się na różne sposoby. Do najczęściej występujących symptomów zalicza się bóle brzucha, rozdęcia, czyli zwiększoną objętość brzucha, uczucie ucisku w dolnej partii brzucha, biegunkę, zaparcia, nieregularną strukturę stolca, pieczenie w nadbrzuszu, wymioty, zbyt wczesne uczucie pełności po spożytym posiłku, odbijania czy uczucie zalegania pokarmu w żołądku.

Dokładna przyczyna zespołu jelita drażliwego nie jest znana. Do głównych czynników, wpływających na IBS zalicza się m.in.:

– uwarunkowania genetyczne (często jest to niedobór laktazy, czyli enzymu, rozkładającego cukier mleczny),

– zaburzenia w obrębie flory jelitowej,

– przyjmowanie niektórych leków, np. przeciwzapalnych lub antybiotyków,

– niewłaściwą dietę, np. zbyt częste spożywanie ciężkostrawnych posiłków lub nieregularne posiłki,

– brak lub zbyt mała ilość aktywności fizycznej,

– przewlekły stres, traumatyczne przeżycia, depresja, stany lękowe,

– zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego,

– przewlekłe stany zapalne,

– infekcje żołądkowo-jelitowe, które zostały wywołane przez pasożyty, bakterie, pierwotniaki lub wirusy,

– alergie pokarmowe (które mogą dotyczyć wielu składników).

Jak rozpoznać IBS?

Rozpoznanie zespołu jelita drażliwego może być trudne, gdyż objawy można pomylić z inną chorobą. Jeśli podejrzewamy u siebie IBS, warto jak najszybciej wybrać się do lekarza.

Bardzo ważny jest szczegółowy wywiad, który pomoże postawić odpowiednią diagnozę.

Jest on podstawowym narzędziem diagnostycznym, w którym uwzględnia się objawy, ich stopień nasilenia, okres występowania, czynniki psychologiczne, uwarunkowania genetyczne, wpływ pokarmów i inne kryteria.

Istotne są także badania diagnostyczne, które pomogą wykluczyć inne choroby. Do najczęstszych badań, wykonywanych u pacjentów z podejrzeniem IBS zalicza się morfologię krwi, pełną kolonoskopię i test na krew utajoną w stolcu.

Jak leczy się IBS?

W leczeniu IBS najważniejszą rolę odgrywa łagodzenie objawów. Pacjenci, w zależności od zaleceń lekarza stosują różne leki. Typ leków zależy od objawu dominującego, czyli od zaparć, biegunki lub bólów i wzdęć.

Oprócz stosowania środków farmakologicznych bardzo ważna jest także zmiana stylu życia oraz diety.

Umiarkowana i regularna aktywność fizyczna może pozytywnie wpłynąć na pracę jelit. Pacjencji borykający się z IBS mogą także korzystać z konsultacji psychologicznych, które również mogą pomóc w leczeniu tego schorzenia.